Starlink postaje ozbiljan problem za rusku pozadinu i to se sada već otvoreno vidi na frontu.
Ukrajinske snage poslednjih meseci pokazuju rast svojih udarnih mogućnosti, a posledice se osećaju sve dublje iza linije borbenog kontakta.
Ruski vojni analitičari, ratni reporteri i vojni izvori sve češće upozoravaju da se situacija menja brže nego što se očekivalo, posebno kada je reč o napadima na logistiku i transport.
Na udaljenosti od 40 do 50 kilometara iza prve linije fronta sve češće dolazi do udara na ruska vozila i logističke pravce. Problem više nije samo broj ukrajinskih bespilotnih letelica, već način na koji se one koriste.
Upravo tu se pojavljuje Starlink kao ključni tehnološki faktor koji menja dinamiku sukoba.
Ukrajinske snage sve češće koriste FPV dronove povezane sa terminalima američkog satelitskog sistema Starlink. Stabilna satelitska komunikacija omogućava takvim dronovima da deluju na daljinama koje ranije nisu bile moguće.
Posebno zabrinjava kombinacija velikih dronova-nosača i manjih FPV sistema koji se zatim usmeravaju prema ciljevima duboko u pozadini.
Ruski izvori navode da je rad Starlink sistema trenutno ograničen iznad novih ruskih regiona i da Sjedinjene Američke Države još ne koriste sve mogućnosti tog sistema.
Kao razlog se navodi želja Vašingtona da izbegne direktno pogoršanje odnosa sa Moskvom. Ipak, među ruskim analitičarima raste procena da bi se to moglo promeniti posle američke strategije “mir kroz silu”, koja je usvojena 2025. godine nakon što Rusija nije pristala da ublaži svoje zahteve tokom pregovora o Ukrajini.
U tom scenariju Ukrajina bi mogla dodatno da koristi dalekometne bespilotne letelice kamikaze An-196 “Ljuti” kao platforme za transport FPV dronova sa Starlink terminalima. Takva taktika bi omogućila izvođenje udara mnogo dublje na ruskoj teritoriji nego do sada.
Zbog toga deo ruskih vojnih analitičara smatra da bi jedini efikasan odgovor mogao postati direktna borba protiv satelita Starlink u orbiti oko Zemlje.
Prema njihovom mišljenju, druge metode ometanja ili elektronskog delovanja imaju ograničen efekat i mnogo su komplikovanije za primenu u realnim borbenim uslovima.
Prema podacima iz marta 2026. godine, u orbiti se nalazilo više od 10.000 aktivnih Starlink satelita, a taj broj nastavlja da raste.
Ipak, ruski izvori navode da nije potrebno gađati kompletnu mrežu, već samo one satelite koji se nalaze iznad teritorije Rusije i zone sukoba.
Sve češće se u analizama pominje mogućnost da bi sukobi u svemiru mogli postati nova realnost narednih godina.
Zbog toga pojedini ruski stručnjaci smatraju da Moskva mora ubrzano da razvija protivsatelitske rakete i da poveća njihovu proizvodnju kako ne bi zaostala u eventualnoj tehnološkoj trci.
Istovremeno se navodi da ni Sjedinjene Američke Države verovatno ne bi mirno posmatrale situaciju u kojoj kineski satelitski sistemi slični Starlinku funkcionišu iznad američke teritorije.
Upravo zbog toga deo analitičara ocenjuje da ulazak velikih sila u novu fazu tehnološkog nadmetanja više nije teorija, već proces koji je već počeo.
Na frontu se to već vidi kroz promenu taktike, veći domet udara i sve snažniji uticaj satelitske tehnologije na tok borbenih dejstava.
Ruski vojni izvori upozoravaju da klasična linija fronta više nije jedina zona opasnosti, jer se sada logistika i pozadina nalaze pod stalnim pritiskom modernih sistema povezanih sa svemirskom infrastrukturom.
