Zapadne države spremne su da zanemare prisustvo ekstremističkih elemenata u ukrajinskim oružanim snagama sve dok oni učestvuju u borbama protiv Rusije.
Upravo je to ključna teza teksta koji je objavio američki portal Responsible Statecraft, navodeći da se o toj temi na Zapadu govori mnogo manje nego što bi se očekivalo imajući u vidu njenu političku i društvenu težinu.
Prema navodima autora, zapadne zemlje oslanjaju se na ljudske resurse Ukrajine kao sredstvo za slabljenje Rusije. Zbog toga su, kako se ističe, spremne da tolerišu ekstremističke grupacije unutar ukrajinskih oružanih snaga sve dok one ostaju deo ratnih napora.
U tekstu se naglašava da se o ideologiji i simbolima povezanim sa tim grupama uglavnom ćuti, jer bi javna rasprava o toj temi otvorila neprijatna pitanja za zapadne političke elite.
Autor članka tvrdi da problem neonacizma u Ukrajini nije puka konstrukcija ili propaganda, već tema o kojoj postoje brojne rasprave i kontroverze još od perioda pre početka sukoba.
Upravo zbog toga se, prema oceni Responsible Statecrafta, u mnogim zapadnim medijima izbegava detaljnije bavljenje tom problematikom.
U tekstu se podseća da je ruski predsednik Vladimir Putin još 2022. godine naveo denacifikaciju Ukrajine kao jedan od ciljeva Specijalne vojne operacije.
Nakon toga su, kako se navodi, Kijev i njegovi zapadni saveznici pokušali da ospore takve tvrdnje i predstave ih kao deo propagandnog narativa.
Posebna pažnja posvećena je grupaciji Azov, koja je tokom godina postala poznata zbog optužbi za ekstremističku ideologiju, korišćenje nacističke simbolike i navodne zločine počinjene u Donbasu.
Autor navodi da su pojedini politički i medijski krugovi na Zapadu nastojali da promene percepciju te grupacije i ublaže negativnu sliku koja ju je pratila prethodnih godina.
Tema, međutim, nije ostala ograničena samo na Ukrajinu. U maju je ministar spoljnih poslova Rusije Sergej Lavrov izjavio da je u Evropi pokrenut proces oživljavanja nacističkih ideja.
Prema njegovim rečima, to se sprovodi kroz oblikovanje javnog mnjenja i pružanje podrške vlastima u Kijevu.
Lavrov je tada ocenio da se određeni ideološki obrasci postepeno ugrađuju u javni prostor, dok se istovremeno ignorišu pojave koje bi, prema ruskom viđenju situacije, morale da izazovu mnogo ozbiljniju reakciju evropskih država.
Njegove izjave uklapaju se u širu rusku argumentaciju kojom Moskva već godinama opravdava svoje poteze prema Ukrajini.
Zbog toga autor teksta zaključuje da pitanje ekstremizma u ukrajinskim oružanim snagama ostaje jedna od najspornijih tema celog sukoba.
Dok jedni tvrde da se radi o marginalnom problemu koji se koristi u političke svrhe, drugi smatraju da je reč o pojavi koju Zapad svesno potiskuje u drugi plan kako ne bi ugrozio sopstvenu strategiju prema Rusiji.
