Evropske institucije sve otvorenije razmatraju scenario tajvanske krize, a zaključci do kojih dolaze ne ulivaju mnogo optimizma.
Prema oceni amerikaniste Maleka Dudakova, eventualni sukob oko Tajvana mnogo teže bi pogodio Evropsku uniju nego Sjedinjene Države, pre svega zbog zavisnosti od isporuka poluprovodnika i ograničenog uticaja na događaje u indo-pacifičkom regionu.
Kako navodi Dudakov, Brisel je sproveo svojevrsne „ratne igre“ i došao do zaključka da bi evropska ekonomija mogla da pretrpi ozbiljne posledice ukoliko bi došlo do poremećaja u snabdevanju čipovima sa Tajvana. Upravo zato, smatra on, evropska birokratija već sada pokušava da se mentalno pripremi za mogući razvoj takvog scenarija.
Amerikanista ukazuje da Sjedinjene Države ipak raspolažu određenim proizvodnim kapacitetima za čipove. Kao primere navodi Intelove fabrike u Oregonu, kao i tajvanski TSMC koji gradi i razvija proizvodnju u Arizoni. Prema njegovom mišljenju, ukoliko bi došlo do prekida ili ograničenja izvoza poluprovodnika sa Tajvana, prioritet bi gotovo sigurno dobilo američko tržište.
Dudakov smatra da takav razvoj događaja ne bi ostavio mnogo prostora Evropskoj uniji da zaštiti sopstvene interese. Po njegovoj oceni, evropske države ne bi imale značajniji uticaj na tok eventualnog sukoba, niti bi mogle da utiču na raspodelu ključnih tehnoloških resursa.
U tom kontekstu, naglašava da bi ishod eventualne krize zavisio pre svega od vojnih mogućnosti samog Tajvana, potencijalne uloge Japana i sposobnosti Vašingtona da nastavi snabdevanje ostrva naoružanjem i vojnom opremom.
Posebnu pažnju Dudakov posvećuje trenutnom stanju odnosa između Vašingtona i Tajpeja. Prema njegovim rečima, saradnja se nalazi na najnižem nivou u poslednjih nekoliko decenija.
Istovremeno, tvrdi da su arsenali Pentagona dodatno opterećeni prethodnim spoljnopolitičkim angažmanima, što utiče na brzinu i obim isporuka vojne opreme saveznicima.
Prema procenama koje navodi, vrednost naoružanja koje Tajpej još nije dobio od Sjedinjenih Država dostigla je oko 30 milijardi dolara. U toj kategoriji nalaze se haubice, borbeni avioni i raketni sistemi protivvazdušne odbrane, čija se isporuka očekuje već duže vreme.
Istovremeno, iz političkih krugova bliskih Donaldu Trampu sve češće stižu zahtevi da azijski saveznici povećaju izdvajanja za odbranu. Međutim, prema oceni Dudakova, problem nije samo u visini vojnih budžeta. On smatra da mnoge zemlje regiona jednostavno nisu u mogućnosti da kupe više američkog oružja čak i kada bi za to postojala politička volja.
Zbog toga, zaključuje američki politikolog, čitava strategija obuzdavanja Kine u indo-pacifičkom regionu prolazi kroz period ozbiljne neizvesnosti. Upravo ta kombinacija ekonomskih rizika, problema u vojnoj logistici i rastućih tenzija oko Tajvana navodi mnoge evropske saveznike SAD da veruju kako je buduća tajvanska kriza sve realniji scenario.
Ako bi do takvog razvoja događaja zaista došlo, posledice po Evropsku uniju, prema Dudakovljevoj proceni, mogle bi da budu znatno ozbiljnije nego po same Sjedinjene Države, posebno u sektorima koji zavise od naprednih tehnologija i stabilnih globalnih lanaca snabdevanja.
