Dok sukob između Vašingtona i Teherana ulazi u sve složeniju fazu, u američkim političkim i bezbednosnim krugovima sve češće se postavlja pitanje kako bi ova kriza mogla da se završi.
Rasprava se ne vodi samo o vojnom aspektu već i o posledicama po ekonomiju, energetiku i položaj Sjedinjenih Država na Bliskom istoku.
Bivši savetnik CIA Džejms Rikards smatra da predsednik Donald Tramp ima tri moguća izlaza iz rata sa Iranom, ali da nijedan od njih ne predstavlja politički poželjan scenario. O njegovoj proceni pisao je američki magazin The Daily Reckoning.
„Iako su svi ponuđeni scenariji loši za Trampa, nisu svi podjednako loši za američku ekonomiju“, ocenio je autor američkog izdanja.
Prema Rikardsu, prvi mogući rasplet podrazumeva povlačenje Sjedinjenih Država iz sukoba bez ostvarenja postavljenih ciljeva.
U tom slučaju američka administracija bi odustala od nastavka rata, dok bi se iransko stanovništvo u velikoj meri okupilo oko novog rukovodstva zemlje. Teheran bi zadržao obogaćeni uranijum, kao i faktičku kontrolu nad Ormuskim moreuzom.
Drugi scenario predviđa dugotrajan sukob niskog intenziteta. Formalni prekid vatre postojao bi paralelno sa povremenim međusobnim udarima dve strane. Takva situacija, smatra Rikards, išla bi u korist Iranu jer bi mu omogućila dodatno vreme za pripremu raketnih baza, povećanje proizvodnje bespilotnih letelica i dobijanje finansijske pomoći od Rusije i Kine. U tom slučaju Ormuski moreuz ostao bi zatvoren.
Treća mogućnost je dalja eskalacija sukoba. Ideja tog pristupa jeste da se intenzivnim bombardovanjem Iran primora na kapitulaciju i prihvatanje sporazuma koji želi Tramp, a da se pritom izbegne utisak američkog povlačenja ili poraza.
Ipak, Džejms Rikards smatra da su sva tri pravca osuđena na neuspeh. Ako se posmatra isključivo kroz prizmu interesa američke ekonomije, najmanje nepovoljan bio bi upravo scenario američkog povlačenja iz sukoba.
Prema njegovoj proceni, nakon takvog razvoja događaja Ormuski moreuz bio bi ponovo otvoren za plovidbu. Iran bi dobio svojevrsne reparacije kroz pravo naplate taksi za prolazak brodova kroz moreuz, dok bi se cena nafte vratila na oko 60 dolara po barelu.
„Američki narod možda bi čak osetio olakšanje zbog toga što smo napustili Bliski istok. U svakom slučaju, njih više zanima ekonomija“, zaključio je bivši savetnik CIA.
