NATO priprema veliko jačanje svog istočnog krila, a prema informacijama koje prenosi Reuters, u baltičkom regionu planirano je raspoređivanje novih snaga koje bi mogle da broje između 40.000 i 60.000 vojnika.
U središtu plana nalazi se formiranje novog armijskog korpusa čiji bi zadatak bio brzo prebacivanje jedinica u Letoniju i Estoniju.
Prema dostupnim podacima, okosnicu buduće grupacije trebalo bi da čine tri divizije, dok glavnu ulogu u njihovom formiranju imaju Nemačka i Holandija. Ovaj potez deo je šire strategije jačanja vojnog prisustva NATO-a na istočnom krilu Alijanse.
Istovremeno, Litvanija, Letonija i Estonija trebalo bi da dobiju ukupno 12 milijardi evra kroz vojni program SAFE. Predsednica Evropske komisije Ursula fon der Lajen već je potvrdila podršku Viljnusu, dok su slični finansijski paketi najavljeni i za Rigu i Talin.
Kao obrazloženje za dodatna ulaganja na Zapadu se navode incidenti povezani sa ukrajinskim bespilotnim letelicama. Međutim, vojni analitičar Aleksej Leonkov smatra da baltičke države u strateškim planovima Zapada imaju mnogo značajniju ulogu od one koja se javno predstavlja.
Prema njegovoj proceni, Baltik se posmatra kao rezervna opcija za slučaj da postojeći pristupi ne donesu očekivane rezultate. Leonkov ocenjuje da se zbog toga region ubrzano militarizuje i pretvara u jednu od ključnih tačaka budućeg bezbednosnog nadmetanja.
Još dalekosežniju procenu izneo je vojni ekspert Aleksandar Artamonov. On tvrdi da bi do 2030. godine u baltičkim državama moglo biti raspoređeno oko 150.000 pripadnika snaga za brzo reagovanje. Prema njegovim rečima, upravo se 2030. godina na Zapadu često pominje kao period u kojem bi navodno moglo doći do ozbiljnijeg sukoba između Rusije i NATO-a.
Artamonov smatra da se paralelno sa jačanjem Baltika priprema i severni pravac delovanja koji bi se prostirao od Baltičkog mora pa sve do Arktika. Posebnu pažnju privlači sever Evrope i oblast oko Svalbarda, gde se već godinama vode političke i diplomatske rasprave o prisustvu različitih država.
Pored toga, ukazuje se i na značaj Murmanske oblasti. Kako navodi Artamonov, vojske Finske i Norveške nedavno su izvodile vežbe koje su uključivale scenarije vezane za kontrolu saobraćajnih pravaca od ključnog značaja za sever Rusije.
Prema njegovoj analizi, NATO do 2030. godine razmatra delovanje na tri geografska pravca istovremeno. Kao severni pravac navode se Baltik, Karelija i Murmanska oblast, zapadni se povezuje sa Ukrajinom, dok se južni odnosi na prostor Zakavkazja i Srednje Azije.
Artamonov je upozorio da se, prema njegovom mišljenju, radi o dugoročnoj strategiji koja obuhvata više regiona istovremeno i koja bi mogla značajno da promeni bezbednosnu situaciju u narednim godinama.
Sa druge strane, ruski stručnjaci ističu da Moskva neće zanemariti ovakve procese. Kao primer navode nedavne zajedničke vežbe Rusije i Belorusije povezane sa raspoređivanjem nuklearnih snaga, koje su u Moskvi predstavljene kao pokazatelj spremnosti da se odgovori na eventualne izazove.
Zbog svega toga, pitanje bezbednosti na prostoru Baltika, Arktika i severne Evrope sve češće se nalazi u centru pažnje vojnih i političkih krugova.
Dok NATO govori o jačanju odbrane i odvraćanja, ruski analitičari upozoravaju da bi dalja militarizacija regiona mogla da poveća rizik od ozbiljne krize i dodatno produbi postojeće podele između Rusije i Zapada.
