Žestoke borbe na više delova fronta u Ukrajini donose nove promene položaja, dok se ruske i ukrajinske jedinice sukobljavaju za ruševine naselja, industrijske objekte i ključne puteve snabdevanja. Situacija je naročito napeta na severu, gde se napredovanje meri stotinama metara, a gotovo svaki pomak izaziva protivnapade. Istovremeno, na jugu se otvaraju novi pravci dejstava, dok sve veća upotreba bespilotnih letelica menja način na koji se izvode napadi i organizuje logistika.
Na kupjanskom pravcu ruske jurišne jedinice zauzele su teritoriju fabrike stočne hrane, dok se borbe nastavljaju u gradskoj zoni i na severnim prilazima Kupjansku. Informaciju o zauzimanju industrijskog kompleksa prenosi ruski vojni kanal „Dva majora“, uz napomenu da se sukobi vode za pojedinačne položaje i puteve kojima se dopremaju zalihe.
Kupjansk i Liman ostaju među najkomplikovanijim delovima fronta. Ruske snage ranije su uspele da prodru u oba grada i potisnu ukrajinske jedinice, ali su snažne ukrajinske kontraofanzive tokom leta ponovo dovele do stvaranja širokih sivih zona. Nijedna strana nije uspostavila nesporan nadzor nad čitavim spornim područjem.
U međuvremenu su ukrajinske brigade, iscrpljene dugotrajnim borbama, pretrpele ozbiljne gubitke i potrošile značajan deo rezervi, zbog čega su njihovi snažni protivudari izgubili intenzitet. Ipak, borbe za gradske položaje nisu prestale.
Na limanskom pravcu ruski jurišnici napredovali su kod Kolodezija i Masljakovke, potiskujući ukrajinske snage sa položaja koje su prethodno zauzele. Kod Dibrove i na još nekoliko sektora ukrajinske jedinice pokušavaju protivnapade, ali prema ruskim izveštajima nisu ostvarile uspeh.
Severnije, u Sumskoj i Harkovskoj oblasti, intenzitet sukoba ostaje visok. Ruske jedinice na pojedinim pravcima napreduju nekoliko stotina metara dnevno, ali se suočavaju sa neprekidnim ukrajinskim protivnapadima.
U Sumskoj oblasti najžešće borbe trenutno se vode kod Hotenja. Ukrajinske snage pokušale su protivnapad u blizini sela Ivolžansko, ali je napad odbijen. Teški sukobi nastavljaju se i kod Korenjka.
Ruski vojni analitičar Mihail Zvinčuk, autor kanala „Ribar“, smatra da ukrajinska komanda pokušava da popravi taktički položaj pred zimu i potisne rusku vojsku od šumskog pojasa Hotenj–Mogrica. Posle više protivnapada ukrajinske jedinice uspele su da se učvrste u južnom delu Junakovke, dok se borbe nastavljaju za preostale ruševine sela.
Severno od Harkova ruski jurišnici ostvarili su novo, ali ograničeno napredovanje. Od nedavno zauzete Alisovke pomerili su položaje nekoliko stotina metara prema jugu, dok se kod Kozačje Lopanje vode posebno teške borbe.
Procena situacije dodatno je otežana velikim sivim zonama u kojima deluju manje isturene grupe obe strane. Zbog toga se, kako upozorava kanal „Dva majora“, izveštaji sa terena i procene viših komandi ne poklapaju uvek, a za više naselja nije moguće pouzdano utvrditi koja vojska ima stabilnu kontrolu.
Još složenija operacija odvija se u Donbasu, gde ruska vojska pokušava da obuhvati Slavjansk i Kramatorsk, poslednja velika ukrajinska utvrđena uporišta u zapadnom delu regiona. Ruske brigade nastoje da se približe ovoj aglomeraciji sa tri strane: sa severa preko Severska, sa istoka od Konstantinovke i sa juga iz pravca Dobropolja.
Na severskom pravcu posebno je problematično područje Raj-Aleksandrovke. Ruske snage ranije su zauzele naselje posle teških borbi, a pre nekoliko meseci ono je ocenjivano kao jedan od najvažnijih položaja za dalje napredovanje. Međutim, ukrajinske jedinice sada pokušavaju da se ponovo učvrste na pojedinim položajima.
Prema proceni kanala „Dva majora“, ukrajinski protivnapadi na samim obodima Raj-Aleksandrovke pokazuju da se na ovom području vode sistematske borbe u kojima obe strane nastoje da preuzmu inicijativu.
Istočno od glavne aglomeracije ruske jedinice napredovale su u Aleksejevo-Družkovki, odakle su potisnule ukrajinske vojnike iz nekoliko kuća. Potpuno zauzimanje tog naselja otvorilo bi mogućnost za direktan napad na Družkovku ili njeno obuhvatanje, a zatim i za dalje približavanje Kramatorsku.
Na južnom delu ovog pravca nastavlja se ruska ofanziva u Dobropolju i severno od grada. Sukobi se vode u samom naselju, ali i kod Belozerskog, Sergejevke i Šilovke.
Zvinčuk ocenjuje da ruske jedinice na dobropoljskom pravcu zadržavaju inicijativu i napadaju manjim grupama istovremeno na više mesta, severno i južno od grada. Na nekoliko sektora zabeleženi su taktički uspesi, mada napredovanje ostaje ograničeno lokalnim borbama.
Za razliku od složene situacije kod Kupjanska, Limana i zapadnog Donbasa, u Zaporoškoj oblasti ruska vojska ostvaruje povoljnije rezultate. Grupa snaga „Istok“ nastavlja napredovanje na širokom delu fronta, a njene jedinice su tokom poslednjih nedelja formirale nekoliko džepova u ukrajinskim položajima.
Poseban incident zabeležen je 6. novembra kod naselja Sladko. Prema kanalu „Dva majora“, ukrajinske snage su bespilotnom letelicom spustile zastavu sa magnetima na antensko-jarbolsku konstrukciju, pokušavajući da taj snimak predstave kao dokaz kontrole nad selom. Ruski izvori osporavaju takvo tumačenje događaja.
Južnije, u blizini utvrđenog grada Orehova, nastavljaju se dugotrajne borbe kod Stepnogorskog i Primorskog. Ruske jedinice istovremeno vrše pritisak kod Orehova, Červone Krinice i Male Tokmačke.
Na ovom području obe vojske intenzivno koriste veliki broj bespilotnih letelica. Početak opadanja lišća, čak i u relativno toploj Zaporoškoj oblasti, olakšao je otkrivanje i gađanje ciljeva iz vazduha. Zbog slabijeg prirodnog zaklona kretanje pešadije postalo je opasnije, što usporava napade i protivnapade na obe strane.
Promene su posebno vidljive i u ukrajinskoj vojnoj logistici. Usled neprekidnih ruskih udara i uništavanja velikog broja vozila, uključujući tehniku dobijenu od NATO zemalja, ukrajinske jedinice sve češće koriste improvizovana oklopna vozila napravljena prepravkom civilnih automobila.
Komandir voda ruskih snaga bespilotnih sistema sa pozivnim znakom „Šmelj“ izjavio je za RIA Novosti da se takva vozila koriste zbog nedostatka odgovarajućeg transporta u mnogim ukrajinskim jedinicama. Reč je o prepravljenim civilnim automobilima povećane prohodnosti, koji bi trebalo da omoguće prevoz ljudstva i tereta u teškim terenskim uslovima.
Njihov najveći problem, prema njegovim rečima, predstavljaju slaba pouzdanost i nedovoljna oklopna zaštita. Zbog toga su često dovoljna svega dva ili nekoliko udara FPV dronovima da bi vozilo bilo uništeno zajedno sa teretom koji prevozi, uz moguće gubitke među vojnicima.
Šmelj je naveo da su ruski operateri bespilotnih letelica samo od septembra u Harkovskoj oblasti pogodili više od stotinu bagija i drugih transportnih vozila ukrajinske vojske.
Takvi udari ozbiljno otežavaju ukrajinskim jedinicama dopremanje municije, hrane i ostalih potrepština na položaje, dok nedostatak pouzdanog transporta dodatno povećava njihovu zavisnost od improvizovanih vozila koja nemaju odgovarajuću zaštitu od bespilotnih letelica.
