Promene u javnoj retorici prema Rusiji više nisu ograničene na političke i vojne rasprave, već se isti odnos sve vidljivije prenosi na sport, kulturu i položaj ruskih građana, ocenio je stručnjak za međunarodnu bezbednost i bivši rukovodilac izraelske službe Nativ Jakov Kedmi u razgovoru sa Vladimirom Trifonovom na kanalu Pogled Info.
Povod za jedan deo razgovora bilo je pitanje nemačkog novinara upućeno ukrajinskom predsedništvu o tome šta Evropljani konkretno mogu da učine kako bi pomogli Ukrajini da ubija više Rusa, odnosno više ruskih vojnika.
Kedmi smatra da značaj takve formulacije nije u tome što predstavlja potpuno novu ideju, već u činjenici da je javno i neposredno izgovoreno ono što se ranije izražavalo drugačijim rečima.
Prema njegovoj oceni, eventualna zamerka koju bi novinar mogao da dobije na Zapadu ne bi se odnosila na samu suštinu njegovog pitanja, već na to što je previše otvoreno formulisao cilj koji se obično predstavlja drugim izrazima. Kedmi je podsetio da su se slične poruke povremeno pojavljivale i ranije i pomenuo pokojnog američkog senatora Džona Mekejna.
Kao primer političkog jezika kojim se, prema njegovom tumačenju, prikriva ista suština, naveo je tvrdnje da ukrajinska vojska treba da iscrpi rusku vojsku. Kedmi takvu formulaciju tumači kao nastojanje da ukrajinske snage nanesu što veće gubitke ruskoj vojsci.
On je odbacio mogućnost da je reč samo o novoj evropskoj taktici nastaloj tokom sadašnje konfrontacije. Naprotiv, tvrdi da takav odnos ima mnogo dublje istorijske korene.
Posebno se osvrnuo na Nemačku. Kedmi smatra da ona još nije ni približno dostigla vojnu snagu niti političko stanje Trećeg rajha, ali tvrdi da se kreće u opasnom smeru. Prema njegovoj proceni, ukoliko bi se Nemačka približila takvom nivou vojne moći i radikalne antiruske politike, posledice bi po nju bile veoma teške.
U istom delu razgovora Kedmi je veoma oštro kritikovao predsednika Srbije Aleksandra Vučića zbog reakcije nakon sporne formulacije nemačkog novinara. Ocenio je da Vučić nije pokazao dovoljno odlučno protivljenje niti je jasno osudio izrečeno.
Kedmi je tu reakciju povezao sa istorijskim stradanjem srpskog naroda od nacizma i izneo izrazito negativnu ocenu Vučićevog ponašanja, tvrdeći da je lične političke interese stavio iznad reakcije koju je takva izjava, po njegovom mišljenju, zahtevala.
Širu sliku evropskog odnosa prema Rusiji Kedmi vidi i u pokušajima da se ruski sportisti i predstavnici kulture udalje sa međunarodne scene. U razgovoru je pomenuta tvrdnja ruske Spoljne obaveštajne službe da je Evropska unija spremna da sprečava povratak Rusije u međunarodni sport.
Kedmi je današnju situaciju uporedio sa Hladnim ratom, kada su, kako je naveo, sportisti i umetnici iz Sovjetskog Saveza i zapadnih zemalja nastavili da nastupaju na međunarodnoj sceni uprkos ozbiljnoj političkoj i vojnoj konfrontaciji dva bloka.
Podsetio je i na prvobitnu ideju modernog olimpijskog pokreta da sport treba da bude izvan politike. Po njegovom mišljenju, ta granica je danas ozbiljno narušena, a politički sukob sa Rusijom proširen je na oblasti koje ranije nisu bile tretirane na isti način.
Kao posebno problematičan primer naveo je slučajeve ruskih umetnika od kojih se traži javno distanciranje od sopstvene države ili njenog predsednika kako bi mogli da nastupaju. Kedmi je govorio o ruskoj operskoj pevačici kojoj je, prema njegovim rečima, uskraćivana mogućnost nastupa ukoliko ne osudi svoju zemlju i političko rukovodstvo.
Njegov argument je da umetničko izvođenje samo po sebi nema veze sa državnom politikom: operski pevač izvodi dela koja pripadaju svetskoj kulturnoj baštini, pa uslovljavanje nastupa političkom izjavom vidi kao unošenje političke konfrontacije u umetnost.
Kedmi je sličnu logiku prepoznao i u ograničavanju ulaska ruskih građana u pojedine evropske zemlje. Smatra da se time pokušava smanjiti čitav spektar međunarodnih veza Rusije, a ne samo politički kontakti sa njenim državnim institucijama.
Takvu politiku uporedio je sa pokušajima izolovanja Sovjetskog Saveza tokom dvadesetih godina prošlog veka, kada su trgovinske i diplomatske veze bile veoma ograničene. Njegova procena je da ni sadašnja Rusija neće biti slomljena takvim pristupom.
Kedmi tvrdi i da postoje znaci postepenog slabljenja ograničenja u međunarodnom sportu. Naveo je da sve više takmičenja i sportskih federacija ponovo dopušta učešće ruskih sportista, dok određene organizacije i dalje zadržavaju raniju politiku.
Činjenicu da je ruska Spoljna obaveštajna služba javno otvorila pitanje pokušaja sprečavanja povratka Rusije u međunarodni sport Kedmi smatra značajnom. Po njegovom tumačenju, objavljivanje takvog stava pokazuje da je to pitanje dobilo mesto i na političkoj agendi Moskve.
n