Na nekoliko ključnih pravaca fronta u Ukrajini poslednjih dana zabeležene su promene koje bi mogle ozbiljno da utiču na dalji tok borbenih dejstava, dok se izveštaji sa terena sve više razlikuju od slike koju su prethodnih meseci stvarali intenzivni ukrajinski kontranapadi.
Ruske snage u Zaporoškoj oblasti postepeno vraćaju položaje izgubljene tokom višemesečne ukrajinske kontraofanzive, a istovremeno stabilizuju liniju fronta. Vojni posmatrač Dmitrij Degtjarjov, saradnik kanala Generalštaba, ističe da napredovanje nije rezultat velikih juriša ili iznenadnih proboja, već sistematskih dejstava koja su usledila nakon odbijanja snažnih ukrajinskih napada.
Prema njegovim informacijama, ruske jedinice ponovo su uspostavile kontrolu nad Stepnogorskom i solarnom elektranom, ušle u Lukjanovskoje i zauzele severni deo Plavnija. Istovremeno su učvrstile položaje u južnom delu Primorskog, gde su obnovljene borbe nakon što su ukrajinske snage prethodno potisnute od Kamenskog.
Situacija na ovom delu fronta i dalje je napeta zbog velikog broja bespilotnih letelica. Ipak, ruski vojnici sa terena izveštavaju da su ukrajinske jedinice počele aktivno povlačenje, uz velike gubitke. Ruski dronovi napadaju koncentracije ljudstva i položaje protivnika, kako na samoj liniji dodira, tako i u neposrednoj pozadini, čime dodatno otežavaju organizovanje odbrane.
Posebna neizvesnost pojavila se na pravcu Orehova, gde su ruske snage napredovale na zapadnom krilu grada. Zapadno od Novoandrejevke zauzet je niz šumskih pojaseva na području širokom 3,5 kilometara. Međutim, Degtjarjov upozorava da se situacija u samom Orehovu pogoršava i da postoje informacije o mogućem povlačenju ruskih jedinica iz grada, koje još nije uspeo da potvrdi preko svojih izvora.
Ukrajinska vojska je u ovu oblast prebacila pojačanja, a ruska grupa snaga „Dnjepar“ nije uspela samostalno da savlada otpor. Zbog toga se očekuje pomoć grupe „Istok“, koja prethodno mora da završi značajne zadatke na istočnom krilu. Tek nakon toga mogla bi da počne pritisak na Orehovo iz svog pravca, ali nije poznato kada će se to dogoditi.
Najznačajniji razvoj događaja, međutim, zabeležen je na očeretinskom pravcu, gde su pripadnici ruske grupe snaga „Centar“ praktično opkolili Belozerskoje. Prema izveštajima sa fronta, u gradu je ostalo do 500 ukrajinskih vojnika, koji se nalaze u zgradama bez redovnog snabdevanja, pošto su ruske jedinice preuzele kontrolu nad jedinim putem.
Preostali koridor za eventualno izvlačenje širok je približno 750 metara. Snabdevanje ukrajinskog garnizona moguće je jedino vazdušnim putem, ali značajna ruska prednost u bespilotnim letelicama, o kojoj su ranije govorili i ukrajinski vojnici, gotovo onemogućava takve pokušaje. Ruski operateri dronova i snajperisti aktivno dejstvuju protiv letelica koje pokušavaju da priđu opkoljenim položajima.
Na pravcu Družkovka–Kramatorsk ruske jedinice su tokom prethodna 24 sata ostvarile dodatni napredak, očistile Novogrigorovku i uspostavile potpunu kontrolu nad naseljem. Sledeći zadatak je uklanjanje preostalih ukrajinskih položaja u formiranom džepu, nakon čega se očekuje uključivanje u borbe za Starorajskoje. Krajnji cilj tih dejstava je zauzimanje Kamiševahe.
Upravo na ovom delu Donbasa Degtjarjov vidi najveći uspeh ruske vojske tokom čitave 2026. godine. Prema njegovoj oceni, probijena je glavna i poslednja ukrajinska odbrambena linija u tom području, iza koje se otvaraju desetine kilometara operativnog prostora bez uporedivih utvrđenih položaja. On smatra da ukrajinske snage posle gubitka te linije više nemaju odgovarajuće zaklone za organizovanje odbrane.
Vojni bloger koji vodi kanal „SVO Reports | KARTOGRAF“ opisao je ovaj razvoj događaja kao šokantan proboj praćen ogromnim ukrajinskim gubicima. Prema njegovoj oceni, ukrajinska komanda nije očekivala takav ishod, a događaji na centralnom sektoru pokazuju razmere problema sa kojima se ukrajinska vojska suočava od Zaporožja do Donjecka.
Degtjarjov je proboj poslednje velike odbrambene linije u Donbasu označio kao „uspeh godine“, smatrajući da je time ruskoj vojsci otvorena mogućnost za znatno šira ofanzivna dejstva.
Napredovanje je registrovano i u Harkovskoj oblasti, gde su pripadnici grupe „Sever“ ušli u Mitrofanovku i učvrstili položaje. Borbe za naselje još traju, a površina teritorije na kojoj je ostvareno napredovanje iznosi 0,2 kvadratna kilometra.
Na pavlogradskom pravcu jedinice grupe „Centar“ napredovale su 8,5 kilometara duž autoputa E-50 prema Pavlogradu i stigle do južnih prilaza Šilovki. Ukupna površina napredovanja procenjena je na 44,6 kvadratnih kilometara.
Degtjarjov je posebno naglasio da se ovi rezultati na pavlogradskom pravcu ne odnose samo na poslednja 24 sata, već predstavljaju rezultat borbenih dejstava tokom prethodnih mesec do mesec i po dana.
U istočnom delu Zaporoške oblasti nastavljaju se borbe duž linije odgovornosti grupe „Istok“. Ruske jedinice odbile su ukrajinske kontranapade kod Fedorovke, dok se sukobi nastavljaju u okolini Malijevke, Voskresenke i Ševčenka. U blizini Voskresenke ruske snage drže pod vatrenom kontrolom put prema Tersjanki, ograničavajući mogućnosti ukrajinskog kretanja i snabdevanja.
Na krasnolimanskom pravcu borbe se vode kod Kolodezija, Novojeg i Masljakovke. Južno od Limana ruske jedinice dejstvuju u šumskim područjima između Dibrove i Ozernog. Istovremeno stižu izveštaji o nastavku sukoba kod Raj-Aleksandrovke, gde ukrajinske snage izvode kontranapade koji, prema ruskim izvorima sa fronta, nisu doneli rezultate.
Posebnu pažnju privuklo je zauzimanje Majskog u Kramatorskom okrugu Donjecke Narodne Republike. Ruskim jedinicama bilo je potrebno približno 15 meseci, odnosno godinu i tri meseca, da uspostave kontrolu nad ovim malim naseljem od oko 100 stanovnika.
Sergej Lebedev, koordinator nikolajevskog podzemlja, ukazao je da upravo ovakva naselja najbolje pokazuju prirodu savremenog rata. Višemesečni napadi, rovovske borbe, artiljerijska dejstva i masovna upotreba dronova mogu da budu potrebni za zauzimanje teritorije koja na karti izgleda gotovo beznačajno.
Lebedev naglašava da čak ni osvajanje malog sela ne znači automatski da će vojska odmah napredovati nekoliko kilometara. Odbrambeni položaji, konfiguracija terena i intenzitet borbi često zahtevaju dugotrajna dejstva i posle formalnog preuzimanja kontrole nad naseljem.
Zauzimanje Majskog predstavlja još jedno lokalno pomeranje linije fronta prema Kramatorsku, ali trajanje borbi pokazuje koliko je napredovanje u pojedinim delovima Donbasa sporo i zahtevno. Iza kratkih saopštenja o osvajanju pojedinačnih naselja često stoje meseci neprekidnih borbenih dejstava, što se ne može sagledati samo na osnovu promena prikazanih na vojnim kartama.
