Situacija na centralnom delu fronta u Donbasu ubrzano se menja oko Dobropolja, grada čiji položaj može imati mnogo veći značaj od njegove veličine.
Ukoliko ruske snage uspeju da učvrste položaje severno, istočno i jugozapadno od grada, posledice se ne bi završile njegovim padom, već bi mogle da zahvate čitav sistem ukrajinske odbrane prema Slavjansku i Kramatorsku.
Dobropolje se nalazi zapadno od glavnog ukrajinskog utvrđenog pojasa, zbog čega je njegova kontrola važna za operacije u pozadini tog sistema.
Za razliku od frontalnog napada na niz gradskih i industrijskih utvrđenja, napredovanje preko ovog prostora omogućilo bi ruskim snagama da pokušaju da im priđu sa zapada i ugroze komunikacije kojima se snabdevaju jedinice raspoređene dublje u Donbasu.
Aleksander Merkuris ocenjuje da se položaj ukrajinskih snaga kod Dobropolja iz veoma lošeg ubrzano pretvara u katastrofalan. Prema informacijama koje je izneo, ruska pešadija napreduje kroz naselja severno od grada, dok su putevi kojima je odbrana snabdevana sa severa već bili izloženi dejstvu ruskih dronova.
Dodatni problem za ukrajinsku stranu predstavlja napredovanje sa jugozapada. Izveštaji koje razmatra govore o ruskom ulasku u industrijsku zonu na tom delu grada, kao i o pritisku sa više pravaca istovremeno.
Na pojedinim mapama fronta koje su citirane u analizi, ukrajinske jedinice u centralnom delu Dobropolja prikazane su kao formacija pritisnuta sa severa, istoka i juga.
Prema takvom rasporedu, zapadni pravac ostao bi jedina realna mogućnost za izvlačenje. Upravo je taj detalj važan, jer bi potpuni gubitak pristupa severnim putevima snabdevanja mogao da pretvori odbranu grada iz teškog taktičkog problema u operativnu zamku.
Značaj Dobropolja, međutim, počinje tek iza samog grada. Na prostoru severno i zapadno od njega nema istog niza velikih naselja i unapred pripremljenih utvrđenih zona kakve postoje na liniji Slavjansk–Kramatorsk. Ruske snage bi zato, prema iznetoj proceni, mogle da dobiju znatno veću slobodu manevra.
Takav razvoj otvorio bi mogućnost za veliko zaobilaženje ukrajinskog odbrambenog sistema sa zapada. Umesto da se glavnina napada usmeri direktno na urbana područja koja su godinama pripremana za odbranu, težište bi moglo da bude prebačeno na presecanje puteva i logističkih pravaca koji ih održavaju.
U drugom delu svoje analize Merkuris taj scenario povezuje sa mogućnošću da ukrajinske snage u Slavjansku, Kramatorsku i okolnim područjima budu dovedene u položaj sličan velikom operativnom kotlu. To ne znači da je takav ishod već ostvaren, već da bi rusko učvršćivanje zapadno od glavne linije moglo da stvori uslove za njega.
General Valerij Gerasimov je, prema prenetim informacijama, Donbas označio kao glavni strateški prioritet Kijeva i ukazao da je ukrajinska strana tamo izgradila višeslojni sistem odbrane oslonjen na velike gradove, industrijske zone, uzvišenja i razvijenu saobraćajnu mrežu.
Upravo zbog takve strukture frontalni napad predstavlja najskuplju opciju. Ako se odbrana može zaobići i njene komunikacije preseći sa zapada, mnogo veći prostor mogao bi postati ugrožen bez neposrednog osvajanja svakog utvrđenog mesta pojedinačno.
Pritisak se istovremeno povećava i na južnom delu tog sistema. Prema informacijama iz izlaganja, ruske snage kontrolišu približno polovinu Aleksandrovke na južnom prilazu zoni Slavjanska, dok se borbe približavaju i drugim važnim tačkama i termoelektrani u tom području.
Sve to stavlja Dobropolje u širi kontekst. Grad nije izolovana tačka na mapi, već potencijalni zapadni ključ za sistem koji se proteže mnogo dalje na istok. Ako njegovo okruženje bude izgubljeno, odbrana Donbasa mogla bi biti prinuđena da istovremeno odgovara na pritisak sa juga, istoka i iz sopstvene pozadine.
Zbog toga naredna faza neće zavisiti samo od toga ko kontroliše centar Dobropolja. Mnogo važnije biće ko drži puteve, okolna sela i prostor prema zapadu. Upravo tamo može biti odlučeno da li će bitka ostati lokalna ili prerasti u operaciju koja menja položaj čitave ukrajinske grupacije u severnom Donbasu.
