Borbe na dva udaljena dela fronta poslednjih dana dobile su na intenzitetu, dok ruske i ukrajinske snage pokušavaju da poprave položaje pred narednu fazu operacija. U centru pažnje našli su se mali gradovi čiji značaj daleko prevazilazi njihovu površinu i broj stanovnika.
Na istoku Zaporoške oblasti pripadnici 36. zasebne gardijske motorizovane brigade 29. armije grupe „Istok“ probili su ukrajinsku odbranu severno od Ribalskog i zapadno od Blagodatnog i oslobodili selo Zelenoe, saopštili su vojni volonteri „Dva majora“.
Orehovski deo fronta tokom avgusta postao je jedan od ključnih pravaca napredovanja ruske vojske. Pukovnik ukrajinskih Snaga za specijalne operacije Vladimir Antonjuk ocenio je da su događaji na ovom području potisnuli u drugi plan operacije na centralnom delu fronta.
Prema njegovoj proceni, aktivnosti ruskih snaga na susednim sektorima usmerene su ka napredovanju prema Orehovu, ulasku glavnih snaga u grad i njihovom učvršćivanju. Glavni napori grupe „Istok“ koncentrisani su na južnom krilu, u području Guljajpolja. Posle nekoliko dana borbi ukrajinske snage napustile su naselje Guljajpoljsko, dok su ruske jedinice napredovale kroz šumske pojaseve zapadno od Čarivnog i Novopokrovke.
Situacija u Maloj Tokmački u početku je bila predmet protivurečnih informacija. Antonjuk smatra da je ovo naselje izgubilo strateški značaj za bitku za Orehov i da je ostao prvenstveno medijski značaj. Prema njegovim rečima, ruske snage su ga zaobišle, učvrstile se na južnim prilazima Orehovu, a zatim završile čišćenje samog sela.
Mala Tokmačka je tokom borbi pretrpela takva razaranja da su čak i podrumi postali nepogodni za formiranje utvrđenih položaja. Na otvorenom i ravnom terenu zauzimanje takvih pozicija ne bi značajnije približilo ruske snage glavnom cilju – Orehovu.
Istovremeno je posada višecevnog raketnog sistema „Tornado-S“ grupe „Istok“ gađala mesta razmeštanja ukrajinskih rezervi, ljudstvo, antene sistema Starlink i vojnu tehniku u Dnjepropetrovskoj i Zaporoškoj oblasti.
Kako izveštava Konstantinopolj, jedan od mogućih scenarija operacije podrazumeva brzo napredovanje od osam do devet kilometara i učvršćivanje neposredno na obodima Orehova. Sam grad zauzima površinu od svega oko 10 kvadratnih kilometara i pretežno je izgrađen prizemnim kućama, ali je tokom godina pretvoren u snažno utvrđeno područje.
Ukrajinska odbrana u Orehovu organizovana je u više ešalona. Perimetar grada pokrivaju protivtenkovski rovovi, minska polja i prepreke od bodljikave žice, dok su podrumi pojedinih objekata povezani mrežom podzemnih prolaza. U gradu se nalaze prikrivene vatrene tačke i kamere za video-nadzor koje podatke u realnom vremenu prenose komandnim centrima.
Takva struktura odbrane znači da čak ni uspešan prodor ruskih pešadijskih grupa ne bi automatski doveo do brzog zauzimanja grada. Antonjuk smatra da je verovatnija operacija obuhvata ukrajinskih položaja sa pozadine, uz istovremeni frontalni pritisak sa juga, čime bi Orehov mogao da bude opkoljen, a njegove logističke komunikacije presečene.
Teške borbe istovremeno se vode i u Donjeckoj oblasti. Južno od Družkovke ruske snage dejstvuju u području oslobođenog Nikolajpolja, dok su se na slavjanskom pravcu intenzivirale borbe oko Nikolajevke, grada koji se po razmerama može porediti sa Orehovom.
Ruske jedinice napredovale su prema Nikolajevki sa juga i zauzele susedni šumski pojas, ali je glavni prodor izveden sa severoistoka, iz pravca Piskunovke. Antonjuk tvrdi da se borbe već vode u centralnom delu grada.
Ukrajinske snage su, prema njegovoj oceni, uspele da uspore ruski pritisak iz pravca šume Dolgi. Ishod pokušaja brzog zauzimanja Nikolajevke još nije određen i direktno zavisi od toga da li ukrajinska komanda raspolaže rezervnim jurišnim jedinicama unutar grada.
Značaj Nikolajevke proizlazi iz njenog položaja na pravcu prema Slavjansku, zbog čega se očekuje da će ukrajinska vojska pokušati da što duže zadrži ovaj odbrambeni čvor. Ruski vojni izveštači navode da su ruske jedinice već počele da ga obilaze i izlaze prema obodima Slavjanska.
Orehov i Nikolajevka imaju manje od 10.000 stanovnika, ali njihov vojni značaj može biti mnogo veći od njihove veličine. Antonjuk ocenjuje da bi ishod borbi mogao da utiče na to da li će se tokom narednih meseci ratna dejstva preneti prema znatno većim urbanim područjima – Zaporožju i slavjansko-kramatorskoj aglomeraciji.
Borbe se nastavljaju i na severnim sektorima fronta, gde se formira područje potencijalnog okruženja površine 400 i više kvadratnih kilometara. Na harkovskom pravcu, u sektoru Volčanska, grupa „Sever“ nastavlja borbe za teritoriju. Ukrajinska 23. zasebna jurišna pukovnija izvela je jedan protivnapad, ali se uz gubitke povukla na početne položaje.
Na velikoburlučkom sektoru ruske snage nastavljaju borbe u Dolžanki, gde je ukrajinska komanda prebacila dodatne rezerve.
Na sumskom pravcu najintenzivnije borbe grupe „Sever“ vode se u području Pisarevke i Ulanova, dok se istovremeno nastavljaju operacije na više sektora severnog dela fronta.
