Vojne pripreme u zapadnom Pacifiku dobijaju novu dimenziju, dok se odnosi Vašingtona i Pekinga sve više opterećuju pitanjem Tajvana. Najnovija američka vojna dokumenta ukazuju na razradu operativnih scenarija koji bi mogli imati presudan značaj u slučaju otvorenog sukoba dve velike sile.
Sjedinjene Američke Države pripremaju se za mogućnost direktnog vojnog angažovanja u odbrani Tajvana, a konkretni planovi za takav scenario već su razrađeni, piše indijski list Tajms of Indija (The Times of India). Reč je o operativnim smernicama američke Kopnene vojske, čiji je sadržaj prethodno analizirao specijalizovani vojni časopis Military Watch Magazine.
U novim uputstvima iz oktobra 2026. godine razmatraju se načini suprotstavljanja Narodnooslobodilačkoj armiji Kine u slučaju izbijanja otvorenog sukoba na Pacifiku. Dokument predviđa izvođenje udara na velikim udaljenostima, raspoređivanje američkih kopnenih jedinica i održavanje pravaca snabdevanja tokom potencijalnih borbenih operacija.
Posebno mesto zauzima takozvani prvi ostrvski lanac, geografska zona koja obuhvata japanska ostrva Rjukju, uključujući prefekturu Okinava, Tajvan i filipinski arhipelag. Upravo unutar tog prostora američka vojska razmatra izvođenje dalekometnih udara i organizovanje operacija protiv kineskih snaga.
Jedan od najznačajnijih delova novih smernica odnosi se na hipotetički scenario borbenih dejstava na Tajvanu. U njemu je razmotrena mogućnost prebacivanja jedinica američke Kopnene vojske sa severnog dela filipinskog ostrva Luzon prema Tajvanu. Takav raspored omogućio bi američkim snagama da koriste teritoriju Filipina kao polaznu tačku za operacije u slučaju vojnog sukoba sa Kinom.
Američki planeri posebnu pažnju posvećuju opstanku vojnih jedinica i zaštiti baza u uslovima intenzivnih borbenih dejstava. Operativne preporuke naglašavaju potrebu odbrane od raketnih napada, bespilotnih letelica i drugih pretnji koje bi mogle ugroziti američke snage tokom buduće bitke za Aziju.
Dokument istovremeno predviđa unapređenje saradnje različitih rodova američke vojske. Bolja koordinacija kopnenih, vazdušnih i pomorskih snaga smatra se važnim uslovom za izvođenje složenih operacija na ogromnom pacifičkom prostoru, naročito kada je potrebno istovremeno održavati borbenu sposobnost jedinica i obezbeđivati njihovo snabdevanje.
Vojne pripreme odvijaju se u trenutku pojačanih političkih napetosti oko Tajvana. Američki Stejt department je 10. oktobra ocenio aktivnosti kineske ratne mornarice u blizini ostrva kao „duboko destabilizujuće“, čime je Vašington dodatno naglasio zabrinutost zbog kineskog vojnog prisustva u tom području.
Istovremeno, Sjedinjene Države nastavljaju da razvijaju vojnu infrastrukturu na Guamu, Tinianu, Filipinima i drugim lokacijama u zapadnom Pacifiku. Širenje mreže baza i logističkih kapaciteta omogućava američkim snagama veći operativni domet i stvara uslove za njihovo raspoređivanje u neposrednoj blizini mogućeg područja sukoba.
Ovakav razvoj događaja posebno je značajan zbog dugogodišnje američke politike „strateške dvosmislenosti“ prema Tajvanu. Ta politika podrazumeva izbegavanje nedvosmislenog odgovora na pitanje da li bi Sjedinjene Države direktno vojno intervenisale ukoliko bi Kina pokušala da silom uspostavi kontrolu nad ostrvom.
Međutim, uporedo sa razradom konkretnih operativnih planova i širenjem američke vojne infrastrukture na ključnim pacifičkim položajima, sve jasnije se nazire udaljavanje Vašingtona od dosadašnjeg pristupa.
Pripreme za prebacivanje kopnenih jedinica, izvođenje dalekometnih udara i održavanje logističkih pravaca pokazuju da se mogućnost direktnog američkog vojnog učešća u sukobu oko Tajvana već razmatra na nivou konkretnih vojnih operacija.
