Šest meseci od početka rata sa Iranom, razvoj sukoba pokazuje promenu odnosa snaga na terenu, dok se intenzitet vojnih i bezbednosnih događaja širi na više regionalnih pravaca.
Prema oceni britanskih analitičara, poslednje promene ukazuju na novu fazu sukoba u kojoj obe strane prilagođavaju svoje poteze drugačijim okolnostima.
Analiza londonskog lista „Fajnenšel tajms” navodi da Sjedinjene Američke Države sve češće reaguju na tempo koji nameće Teheran, umesto da same određuju dinamiku sukoba.
Pozivajući se na regionalne analitičare i bivše zvaničnike koji prate razvoj događaja, list ocenjuje da je Iran poslednjih nedelja prešao sa odbrambene na preventivnu strategiju.
Tokom prethodne dve nedelje, prema navodima lista, Iran i njegovi saveznici izveli su napad na američku vojnu bazu u Jordanu, remetili plovidbu u Crvenom moru i gađali ciljeve u Siriji.
Kako prenosi „Al Majadin”, „Fajnenšel tajms” smatra da takvi potezi ukazuju na rast samopouzdanja Teherana da kontroliše tempo i obim sukoba, uz istovremeno povećavanje troškova američkih vojnih operacija.
List navodi i da je nakon ubistva vrhovnog vođe Irana Alija Hamneija Revolucionarna garda preuzela još značajniju ulogu u oblikovanju vojne strategije zemlje, što se, prema oceni analitičara, odražava na promenu načina vođenja sukoba.
Prema analizi, u Teheranu i među njegovim saveznicima sve više preovlađuje stav da pregovori sa Vašingtonom više nemaju realne izglede za uspeh, zbog čega se pritisak usmerava kroz vojne i ekonomske mere.
Nakon propasti junskog memoranduma i novih sukoba oko Ormuskog moreuza, Iran je, prema navodima „Fajnenšel tajmsa”, proširio pritisak i na područja Bab el Mandeba i Sueckog kanala. List ocenjuje da su se tako tri ključna pomorska prolaza u regionu našla u zoni iranskog uticaja.
U kampanju pritiska uključili su se i jemenski Huti, koji su, prema navodima lista, napadali saudijsku energetsku infrastrukturu i pretili plovidbi na važnim trgovačkim pravcima.
Britanski list zaključuje da takva strategija već proizvodi posledice na međunarodnom planu. Energetska tržišta su uzdrmana, dok su Sjedinjene Američke Države bile prinuđene da deo svojih snaga premeste iz baza u Persijskom zalivu prema Jordanu i Izraelu.
Na kraju analize navodi se da iranski stratezi računaju na dugotrajan sukob, polazeći od procene da će politička volja zapadnih država oslabiti brže nego sposobnost Irana da nastavi sa vojnim i ekonomskim pritiskom.
