Klimatske promene mogle bi tokom narednih decenija da izmene uslove života na velikim delovima planete, pri čemu naučnici očekuju postepeno pomeranje granica područja u kojima nedostatak vlage već predstavlja ozbiljan problem.
Broj sušnih regiona mogao bi značajno da poraste do kraja ovog veka. Istraživanje objavljeno u naučnom časopisu Environmental Research Letters pokazuje da bi do 2100. godine takva područja mogla da zauzimaju približno 40 odsto kopnene površine Zemlje.
Novi model predviđa da će se granice sušnih regiona postepeno širiti, ali je procena ipak povoljnija od ranijih proračuna. Prethodne projekcije ukazivale su da bi sušom moglo da bude zahvaćeno čak 56 odsto kopna, dok nova procena iznosi 40,28 odsto.
Jedan od razloga za tako veliku razliku nalazi se u načinu na koji je u proračun uključen uticaj ugljen-dioksida na biljke. CO2, koji predstavlja glavni pokretač klimatskih promena, istovremeno može da uspori širenje sušnih područja kroz fiziološke reakcije vegetacije.
Pri visokim koncentracijama ugljen-dioksida pore na listovima biljaka delimično se zatvaraju. Biljke na taj način zadržavaju više vlage i gube manje vode isparavanjem, što utiče na procenu budućeg stepena sušnosti. Kada je taj efekat uključen u model, projekcija se smanjuje sa ranijih 56 na 40,28 odsto kopnene površine.
Iako je nova procena znatno niža od prethodne, naučnici je i dalje smatraju alarmantnom. Među područjima koja bi prva mogla da osete najizraženije klimatske promene izdvajaju se Australija i Brazil, kao i pojedini delovi Afrike.
Ovakve projekcije dolaze u trenutku kada istraživanja beleže promene i u drugim delovima klimatskog sistema. Naučnici su ranije prvi put potvrdili da je višegodišnji permafrost počeo da se topi u arktičkim, antarktičkim i planinskim regionima.
